Inzichten waar je wat aan hebt


“Koester de dingen in het leven zoals ze nu zijn, want over langere tijd zie je hoe waardevol ze zijn.”

Soms kun je, door te kijken naar het leven van mensen om je heen, je ineens heel erg bewust worden van je iets in je eigen leven.

Dat kan iets zijn waarover je wakker geschud moest worden alsof je in de spiegel kijkt. Je ziet bijvoorbeeld dat iemand met een strenge blik in de ogen over straat loopt en je denkt… “Hey dat doe ik eigenlijk ook best vaak…!” Dus een prima inzicht zonder dat je jezelf hoeft te vergelijken met een ander. Want als je bij een vriendin iets opmerkt en denkt, “Ik wou dat ik zoveel geduld had of zoveel discipline met sporten”, dan noem ik dat geen inzicht. Dat vergelijken met een ander zorgt alleen maar voor stress, je bent immers goed zoals je bent. Wat niet wil zeggen dat je niet kunt veranderen natuurlijk. En vaak blijven dat soort gedachten daar hangen, in een ‘negatieve gedachtesfeer’. Terwijl een inzicht waar je iets aan hebt constructief is en je gaat er dan ook heel bewust mee aan de gang. Bij iedereen die je dan op straat tegenkomt denk je dan bijvoorbeeld, “Oja ik kijk vriendelijk”.


Een inzicht kan je ook juist iets brengen waarvan je je beseft dat je er heel blij mee bent. En dat hoeft niet per se te komen doordat je jezelf vergelijkt met iemand die dat niet heeft… “Wat ben ik blij dat ik niet van hot naar her ren zoals die ene schoonzus” of “Die fase heb ik gelukkig al gehad”. Veel fijner is het om met meer compassie te kijken naar de mensen om je heen, zo van “Ik herken waarmee hij worstelt en al zou ik het anders doen, ieder leert op z’n eigen manier”.

Ik had zelf een belangrijk inzicht doordat ik mijn leven op dit moment ineens kon bekijken vanuit mezelf, maar dan in een volgende levensfase. Ik ben nu bijna 40, maar als ik straks 60 of 65 ben, hoe kijk ik dan terug op de huidige levensfase?

Mijn eigen antwoord ontvouwde zich langzaam als een warme deken over me heen: “Ja maar dit is de beste tijd van m’n leven! Ok het is heel druk, het zijn tropenjaren en we werken hard, maar ik geniet er tegelijkertijd zó van!” En gelijk dacht ik.. “Als dit de beste tijd is, komen er dan geen betere meer? Hoe ziet m’n leven er dán uit en ben ik dan niet te alleen?”. En toen begreep ik het. Wat ik nu meemaak in het leven is het beste wat ik zou kunnen ervaren op dít moment in dít leven. En bij die gedachte werd ik gelijk rustig en kon ik letterlijk rustig ademhalen en voelde ik spanning naar beneden zakken.


Te ver vooruit denken heeft geen zin als het gaat over hoe het leven dan zal zijn, want dan ben je natuurlijk niet ‘in het moment’, maar even vooruit springen in de tijd om te bedenken welke dingen je misschien zou missen, dat geeft inzichten. En zo kwam ik op de volgende zin:

“Koester de dingen in het leven zoals ze nu zijn, want over langere tijd zie je hoe waardevol ze zijn.”

Wil je jouw gedachten hierover delen? Sure! Post ze!

Een reactie plaatsen

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *